Ierland is ongeveer een eiland. Ongeveer, omdat zo'n 20 procent van het land eigenlijk deel uitmaakt van het Verenigd Koninkrijk. En ook ongeveer, omdat de reiziger zich niet moet laten gaan bij alle associaties die het woord “eiland” zo onmiddellijk oproept – niets is namelijk minder waar. Voor parelwitte stranden, blauwe zeeën en een zalig zonnetje moet je niet in Ierland zijn.

Waarvoor dan wel, vraagt een mens zich af? Ierland is een topland voor een mooie natuurvakantie. Het land is voornamelijk vlak, met klifkusten en heuvels meer in het binnenland. De kustlijn is bijna 1 500 km lang, genoeg dus om een groteske tocht te ondernemen. Voor de sportievelingen bieden veel plaatsen watersport aan, en de Bourgondiërs onder ons kunnen terecht in een van de vele visrestaurantjes. De Burren, een prachtig gebied in kalksteen, loopt van noord naar zuid door het Ierse landschap. Deze weinig groene strook ontstond eigenlijk op de bodem van de zee – een uniek stukje natuur dus! Verder wordt het land doorkruist door vele stroompjes en meren, en is de Giant's Causeway de moeite. Dit op de Werelderfgoedlijst staande vreemde maanlandschap is veroorzaakt door vulkaanuitbarstingen en lava, hoewel het volgens de legende niets meer was dan het pad van de reus Finn MacCool. En dat brengt ons bij een ander boeiend iets aan Ierland: de eigen cultuur, de invloed van de Kelten, de intrigerende legendes die er nog steeds onder de bevolking leven.

De geschiedenis van Ierland kent zijn turbulentere periodes. Het IRA, of Iers Republikeins Leger, zal wel bij iedereen bekend zijn. De hele heisa ontstond vanuit een drang naar onafhankelijkheid en godsdienstvrijheid. Inmiddels is dat bekoeld, maar jaarlijks vinden nog herdenkingen plaats. De hoofdstad van Ierland is Dublin, maar vergeet ook geen bezoek te brengen aan Belfast, een stad die als historisch centrum kan tellen. In 2005 was Cork, een andere Ierse stad, Culturele Hoofdstad van Europa.